Uitnodiging

Elke vrijdag komt een groep moslims in de Van Harenskerk om er te bidden. Komende vrijdag 4 augustus vieren ze de dag van Ashura. Dan denken ze o.a. aan Allah die de legers van de Farao verdronk, aan Noach die de zondvloed overleefde en aan Jon a die na drie dagen uit de buik van de vis werd gered. Ze eten dan traditioneel “Noach’s soep”.

Via ds. Liesbet nodigt de moslimgemeenschap onze christelijke gemeente van harte uit om samen met hen deze “Noach’s soep” te eten.

U bent welkom op 4 augustus – 14.45 – in de Van Harenskerk. Wel wil men graag weten hoeveel mensen er komen. Dus opgave verplicht. U kunt u opgeven via een briefje in de brievenbus Van Zandbergenstraat 34 of via info@pgsintannaparochie.nl.

De volledige uitnodiging vindt u hieronder:

Beste Ds. Liesbet Geijlvoet,

Elke vrijdag bidden we samen met een groep moslims in de Van Harenskerk.  Misschien heb je dat ook gehoord.  Zoals u weet, zijn er veel gemeenschappelijke punten tussen uw religie, het christendom en de islam.  Het is de dag van Ashura.  Deze dag valt samen met de 10e dag van Muharram volgens de Arabische maankalender en valt elk jaar ongeveer 10 dagen vroeger volgens de momenteel gebruikte zonnekalender.  We denken dat de volgende gebeurtenissen vandaag hebben plaatsgevonden:

1. Allah, HZ.  Hij schonk een wonder aan Musa (a) op de Dag van Ashura, spleet de zee en begroef Farao en zijn leger in de wateren, en ze werden gered van Farao’s tirannie.

2 Hz.  Noah (a.s.) verankerde zijn schip op de berg Judi op de dag van Ashura en ze overleefden de grote overstromingsramp.

3 Hz.  Yunus (a.s.) werd gered uit de buik van de vis op de Dag van Ashura.

4 Hz.  Adams (a) berouw werd aanvaard op de Dag van Ashura.

5 Hz.  De dag van Ashura werd genomen uit de put die de gebroeders Yusuf hadden gegooid.

6 Hz.  Jezus (as) werd die dag geboren en werd die dag naar de hemel verheven.

7 Hz.  Davids (a.s.) berouw werd die dag geaccepteerd.

8 Hz.  Abrahams (a.s.) zoon Hz.  Op die dag werd Ismail geboren.

9 Hz.  Yakub’s (a.s.) ogen, die gesloten waren vanwege het verlangen van zijn zoon Profeet Yusuf, begonnen die dag te zien.

10 Hz.  Ayyub (a) herstelde die dag van zijn ziekte.

Daarom vasten we vandaag en bidden we tot alle Profeten en hun Ummahs.  We delen ook het Ashura-dessert, bekend als de soep van de profeet Noah, de tweede vader van de mensheid, met onze buren.  Dit is een Anatolische traditie.  Volgens het geloof was er kort voor het einde van de vloed heel weinig voedsel over in de ark van de profeet Noach, en de profeet Noach verzamelde al het resterende voedsel, kookte een soep en bood die aan de mensen op het schip aan.  Bij deze gelegenheid willen wij u en de christelijke gemeente in uw kerk deze soep aanbieden.  Laten we, als het u goeddunkt, een gemeenschappelijke tijd en plaats afspreken.  Dit gebeurt in onze traditie binnen een maand.  Ik wacht op je antwoord.

Met hartelijke groeten,

Imam Ismail Bölükbaşı namens de moslimgemeenschap

Beste gemeenteleden,

In april zijn we als gemeente “Tsjerke fan de moanne” bij Omrop Fryslân geweest. Hopelijk vond iedereen dat fijne en goede diensten. In de Kerkemet van april stonden drie vragen over deze diensten. En bij deze even een herinnering want we vinden het fijn te weten hoe u/jullie deze diensten hebben ervaren.

De vragen kunnen op 7 mei in de doos in de Bing worden gedaan of gemaild naar info@pgsintannaparochie.nl.

1. Wat is jullie mening over deze diensten?
2. Welke suggesties voor verbetering zijn er (kan van alles zijn wat met deze diensten te maken heeft)?
3. Als we nog eens worden gevraagd om Tsjerke fan de moanne te zijn, moeten we dat dan weer doen of niet?

Alvast bedankt,

Namens Commissie Eredienst, Jaep van der Wal

Gemeenteavond 19 april 2023

U en jij worden van harte uitgenodigd voor de  gemeenteavond van 19 april 2023 a.s.

Aanvang 19.45 uur in De Bining

1. Opening
2. Pieter Knijff: Landbouwpastoraat 3.0
3. Pauze
4. Rondvraag
5. Nieuws combi Bildtse parochies
6. Jaarcijfers kerk, diaconie en Bining
7. Terugblik van de voorzitter
8. Sluiting

Op de gemeenteavond van november had dhr. Kleinhesselink het over de toespraak van Indianenopperhoofd Seattle (1854). Ik kwam die toespraak toevallig tegen en het is erg de moeite waard die te lezen. Ook tegen de achtergrond van hoe wij met de aarde omgaan en “er tegen aan kijken”:

Het grote opperhoofd in Washington heeft gesproken: hij wenst ons land te kopen. Het grote opperhoofd heeft ook woorden gesproken van vriendschap en vrede. Dat is zeer goed van hem omdat hij onze vriendschap niet nodig heeft.

Maar we zullen over uw aanbod beraadslagen, want we weten dat als wij ons land niet verkopen de blanke man met zijn geweren komt en het in bezit neemt. Hoe kun je de lucht, de warmte van het land kopen of verkopen? Dat is voor ons moeilijk te bedenken. Als wij de prikkeling van het water niet kunnen bezitten, hoe kunt u het van ons kopen? Wij zullen hierover op onze tijd een beslissing nemen.

Zoals het opperhoofd Seattle zegt: Het grote opperhoofd in Washington kan vast op ons rekenen, zoals onze blanke broeders kunnen rekenen op de terugkeer van de seizoenen.

Mijn woorden zijn als sterren. Zij verdwijnen niet. Elk stuk van dit land is heilig voor mijn volk. Iedere spar, die glanst in de zon, elk zandstand, elke nevel in de donkere bossen, elke open plaats, elke zoemende bij is heilig in de gedachten en herinnering van mijn volk. Het sap, dat in de boom opstijgt, draagt de herinnering van de rode man.

Een dode blanke man vergeet het land van zijn geboorte als hij zijn tocht naar de sterren begint. Onze doden vergeten dit prachtige land nooit: het is de moeder van de rode man. Wij zijn een deel van de aarde en de aarde is een deel van ons. De geurende bloemen zijn onze zusters, het rendier, het paard, de grote adelaars, onze broeders. De schuimkoppen in de rivier, het sap van de weidebloemen, het zweet van de pony en van de man – het is allemaal van hetzelfde geslacht, ons geslacht.

Als dus het grote opperhoofd in Washington laat zeggen dat hij ons land wil kopen, vraagt hij wel veel van ons. Het grote opperhoofd laat zeggen dat hij voor ons een plaats zal reserveren waar wij rustig zullen kunnen leven. Hij zal onze vader zijn en wij zullen zijn kinderen zijn. Maar kan dat wel? God heeft uw volk lief. Maar zijn rode kinderen heeft hij verlaten. Hij zendt machines om de blanke man te helpen bij zijn werk en hij bouwt grote wigwams voor hem. Hij maakt uw volk dag na dag sterker. Weldra zult u het land overspoelen, zoals de rivier na een plotselinge regen zich door de kloof stort. Maar mijn volk en ik zijn het aflopend getij.

Nee, wij zijn van een ander ras. Onze kinderen spelen niet samen met die van u en onze mannen vertellen andere verhalen. God begunstigt u en wij, wij zijn tot wezen geworden.

Wij zullen uw aanbod ons land te kopen, dus overwegen. Maar het zal niet gemakkelijk zijn. Want dit is ons heilig. Wij beleven vreugde aan deze bossen. Ik weet het niet, maar onze wegen zijn anders dan de uwe. Dit glinsterend water dat stroomt in beken en rivieren is niet zomaar water. Het is het bloed van onze voorouders. Als wij het land verkopen moet u bedenken dat het gewijde grond is en u moet uw kinderen leren dat het heilig is. En dat elke vage weerspiegeling in het heldere water van het meer spreekt van gebeurtenissen uit het verleden van mijn volk. Het murmelend water is de stem van mijn vaders vader. De rivieren zijn onze broeders, zij lessen onze dorst. De rivieren dragen onze kano’s en voeden onze kinderen. Als wij ons land verkopen moet u bedenken en aan uw kinderen leren dat de rivieren onze broeders zijn. En ook uw broeders en dat u voortaan net zo vriendelijk moet zijn voor de rivieren als u voor uw broeders zou zijn.

De rode man heeft zich altijd teruggetrokken voor de oprukkende blanke, zoals de nevels in heuvels vlucht voor de zon in de morgen. Maar de as van onze vaderen is heilig. Hun graven zijn gewijde grond. Wij weten dat de blanke man onze manier niet begrijpt. Voor hem is het ene stuk grond gelijk aan het andere. Hij is een vreemde, die in de nacht komt en van het land neemt wat hij nodig heeft. Hij behandelt zijn moeder, de aarde en zijn broeder, de lucht als koopwaar, die hij kan uitbuiten en weer verkopen als goedkope kralen. Zijn honger zal de aarde kaal vreten en slechts een woestijn achterlaten. Ik begrijp het niet. Onze wegen zijn anders dan de uwe.

Het zien van uw steden doet pijn aan de ogen van de rode man. Maar misschien komt het omdat de rode man maar een wilde is die niets kan begrijpen. Er is geen plaats om uit te rusten in de steden van de blanke man. Geen plaats waar je het openspringen van de knoppen in het voorjaar kunt horen of het geruis van de vliegende vogels. Maar misschien komt het omdat ik een wilde ben en dom. Het lawaai schijnt alleen maar bestemd om de oren pijn te doen. En wat heeft het leven voor zin als een man niet meer de eenzame kreet van de nachtuil kan horen of het praten van de kikkers rond het meer in de avond? Ik ben maar een oude man en dom.

De indiaan houdt van het zachte ruisen van de wind over het water, en de geur van de wind, gezuiverd door de middagregen of meedragend de geur van pijnbomen. De lucht is kostbaar voor de rode man, want alles deelt dezelfde lucht. De dieren, de bomen, de mensen, alles heeft deel aan dezelfde lucht. De blanke heeft geen aandacht voor de lucht die hij inademt. Als een man die al vele dagen stervende is, zo is hij gevoelloos voor kwade dampen.

Maar als wij u ons land verkopen, dan moet u bedenken dat de lucht voor ons waardevol is, dat de lucht zijn adem meedeelt aan al het leven dat hen in stand houdt. De wind, die mijn grootvader zijn eerste ademtocht gaf, neemt ook zijn laatste zucht in ontvangst. En de wind moet ook onze kinderen de levensgeest geven. En als wij u ons land verkopen, moet u het wel afgezonderd houden, gewijde grond waar ook de blanke man kan komen om de wind te proeven met de geur van weidebloemen.

Wij zullen dus uw aanbod ons land te kopen in overweging nemen. Als wij besluiten het aanbod aan te nemen wil ik een voorwaarde stellen: de blanke man moet de dieren van dit land beschouwen als zijn broeders. Ik ben maar een wilde en ik begrijp het niet.

Ik zag duizenden rottende buffels op de prairie, achtergelaten door de blanke man die ze neerschoot vanuit een rijdende trein. Ik ben maar een wilde, en ik kan niet begrijpen hoe het rokende ijzeren paard belangrijker kan zijn dan de buffel, die wij alleen maar doden om in leven te blijven. Wat is de mens zonder dieren? Als alle dieren weg zijn, zal de mens sterven aan een gevoel van grote eenzaamheid. Want wat er gebeurt met de dieren gebeurt spoedig met de mens. Alle dingen hangen samen.

Wat er met de aarde gebeurt, gebeurt met de kinderen van de aarde. U moet uw kinderen leren dat de grond onder hun voeten de aarde van onze grootvaders is. Leer ze eerbied voor de aarde, vertel uw kinderen dat de aarde vervuld is van de levens van onze ouders: dat de aarde onze moeder is. Wat er gebeurt met de aarde, gebeurt met de kinderen van de aarde. Als een man op de grond spuwt, spuwt hij op zichzelf. Dit weten wij: Alles hangt samen als het bloed dat een familie verbindt. Alles hangt met alles samen.

Wat er gebeurt met de aarde, gebeurt met de kinderen van de aarde. De mens heeft het web van het leven niet gewoven. Hij is slechts  één draad ervan. Wat hij met het web doet, doet hij met zichzelf. Nee, dag en nacht kunnen niet samengaan. Onze doden leven voort in de stille wateren van de aarde. Zij keren terug als de naderende voetstappen van de komende lengte. Het is hun geest, die als een rimpeling van de wind over het water van de meren loopt.

Wij zullen overwegen waarom de blanke man het land wil kopen. Wat wil de blanke man dan kopen, zal mijn volk vragen. Het is zo moeilijk te begrijpen voor ons. Hoe kun je de lucht kopen of verkopen, de warmte van de aarde, de snelheid van de antiloop? Hoe kunnen wij die dingen aan u verkopen en hoe kunt u dat kopen? Is de aarde van u om ermee te doen naar goeddunken, alleen omdat de rode man een stuk papier tekent en het geeft aan de blanke man?

Als wij zelf de prikkeling van de lucht en het kabbelen van het water niet kunnen bezitten, hoe kunt u het dan van ons kopen? Kunt u een buffel terugkopen, als de laatste al gedood is? Maar wij zullen uw aanbod overwegen, want we weten dat als we niet verkopen, de blanke man met zijn geweren komt en ons het land met geweld ontneemt. Maar wij zijn slechts primitieven en de blanke man, nu nog menend dat hij sterk is, denkt dat hij een god is, die de gehele aarde bezit. Hoe kan de mens zijn moeder bezitten?

Maar uw aanbod ons land te kopen, zullen wij overwegen. Dag en nacht kunnen niet samen leven. Wij zullen uw aanbod overwegen om ons terug te trekken in het reservaat dat u voor mijn volk hebt bestemd. Wij zullen dan in afzondering leven, en in vrede. Het maakt niet veel uit waar wij de rest van onze dagen doorbrengen. Onze kinderen hebben hun vaders gezien, verslagen in de nederlaag. Onze krijgers hebben de schande gekend en na de nederlaag zijn hun dagen leeg geworden. Zij vergiftigen hun lichaam met zoet voedsel en sterke drank.

Het maakt niet veel uit waar wij de rest van onze dagen doorbrengen. Nog een paar uur, nog een paar winters en geen enkel kind van de grote stammen die eens op de aarde hebben geleefd of die nu in kleine troepen door de bossen zwerven, zal meer over zijn om te treuren aan de graven van een volk, eens even machtig als uw volk.

Maar waarom zou ik treuren over de ondergang van mijn volk? Stammen bestaan uit mensen. Meer niet. Mensen komen, mensen gaan, als de golven van de zee. En zelfs de blanke man, wiens god hem als een vriend behandelt, kan niet ontkomen aan ons aller lot.

Maar misschien zullen we uiteindelijk allemaal broeders zijn. We zullen zien. Een ding weten we en de blanke man zal het eens ontdekken – onze god en uw god is dezelfde. U kunt nu wel denken dat u hem bezit, zoals u ons land wil bezitten, maar dat kunt u niet. Hij is de god van alle mensen en zijn hart klopt evenzeer voor de rode als voor de blanke man. Deze aarde is hem lief en beschadigen van de aarde, betekent zijn schepper beledigen. Ook de blanke man zal ten ondergaan, misschien nog eerder dan al de andere stammen. Bevuil uw legerstede en u zult bezwijken aan uw eigen vuil.

Maar in uw ondergang zult u vurig branden, aangestoken door de macht van de god, die u naar dit land heeft gebracht en u de heerschappij heeft gegeven over dit land en over de rode man. Dat noodlottig einde is voor ons een mysterie, want wij begrijpen niet waarom de buffels zijn afgeslacht, de wilde paarden zijn getemd, waarom de verste hoeken van het woud stinken naar de lucht van vele mannen en het rijpe koren op de heuvels overdekt is met praatdraden. Waar is het struikgewas? Verdwenen! Waar is de adelaar ? Verdwenen! Wat betekent het, afscheid te nemen van de snelle pony en de jacht?

Het einde van het leven en het begin van de ondergang. God gaf u heerschappij over de dieren, de bossen en met een bijzondere bedoeling ook over de rode man. Maar dat lot is een mysterie voor de rode man. Wij zouden misschien kunnen begrijpen als we wisten waar de blanke man van droomt. Van welke hoop en verwachting hij zijn kinderen vertelt in de lange winteravonden. Welke visioenen hij graveert in hun harten, zodat zij verlangend uitzien naar de dag van morgen. Maar wij zijn wilden. De dromen van de blanke man zijn ons verborgen. En omdat ze verborgen zijn, zullen wij onze eigen weg gaan. Want boven alles eerbiedigen wij het recht van elke man, te leven zoals hij wil, hoe ook verschillend van het leven van zijn broeder. Wij hebben weinig gemeen.

Wij overwegen uw aanbod ons land te kopen. Als wij instemmen, zal dat zijn om het reservaat veilig te stellen dat u ons hebt beloofd. Daar zullen wij misschien onze weinige dagen nog doorbrengen, zoals wij dat willen. Als de laatste rode man zal zijn verdwenen van deze aarde, en als de herinnering aan hem nog slechts een schaduw is van een volk boven de prairie, dan zullen nog deze stranden en deze bossen bewoond worden door de geesten van mijn volk. Want zij hebben dit land lief, zoals de nieuwgeborene zijn moeders hartklop lief heeft.

Een dingen weten wij: onze god is dezelfde als de uwe. Deze aarde is hem dierbaar. En ook de blanke man kan niet ontkomen aan ons aller lot. Misschien zullen wij tenslotte toch broeders zijn.

Eens zullen we het zien.

Op 16 oktober hadden we een vleugeldienst met als thema “Dat rode, dat rode daar” . In de mijmering kwam ook naar voren hoe we zelf vaak verblind worden door “dat rode”. Dat we nogal eens te veel aan consumptie vastzitten, zonder ons te beseffen wat de gevolgen daarvan (kunnen) zijn. In het actieve moment werden de aanwezigen benoemd tot onbezoldigd adviseur van de kerkenraad wat betreft duurzaamheid. Onder genot van een bakkie koffie druk leidde dat tot drukke gesprekken. Hieronder een korte samenvatting van de heel veel adviezen. Twee opmerkingen vooraf: het was ondoenlijk alle bijdragen te noemen en ook was niet bij alles even duidelijk wat werd bedoeld (ligt aan mij natuurlijk), waardoor het soms niet is verwerkt.

Recyclen: uit de ingeleverde adviezen kwam naar voren dat men het liefst zo weinig mogelijk plastic ziet.  Graag dingen gebruiken die je goed kunt opruimen (of gewoon afwassen en weer gebruiken). Doe koffiefilters in de compostbak en scheid je afval. Wees bewuster met wat je met oud papier doet, oude telefoons, lege cartridges, kapotte mobieltjes e.d. Soms zijn dingen opnieuw te gebruiken of leveren ze geld op (voor b.v. een goed doel). Koop geen wegwerpspullen.

Energie: een veel gelezen advies (kwam haast bij iedereen voor) is om de gewone kerkdiensten in de Bining te houden. Bijzondere diensten in de kerk en hou die op 11 graden vanwege het orgel. Gebruik meer de fiets en minder de auto. En in de kerk kan de thermostaat ook wel een graadje lager; het hindert niets om wat meer aan te doen of je jas aan te houden. Vervang waar dat nog moet de lampen door Ledlampen, denk na over zonnepanelen (met accu’s voor energieopslag), warmtepomp en gebruik energiezuinige apparatuur.

Water: vang het regenwater op, is hier een vaak gelezen advies, en gebruik dat b.v. voor het doorspoelen van de toiletten. Ook de kraan hoeft niet onnodig aan. Voor thuis werd meerdere keren genoemd: minder (lang) douchen en wassen met koud water. Tijdens het tandenpoetsen hoeft de kraan niet te stromen.

Leefstijl: wees je bewust van wat je doet (scheelt al 50%). Geen vliegreizen, gebruik vaker de fiets. We moeten naar elkaar omzien. Gooi wat nog goed is niet te snel weg, maar kijk eerst of iets gerepareerd kan worden. Hou je jas aan, dan kan de verwarming lager. We kunnen misschien ook actiever inspelen op het ruilen of inleveren van b.v. kleding of speelgoed.

Inkopen: er rolden een aantal adviezen uit de bus die vaak elkaar overlapten. Koploper was wel de oproep lokaal te kopen, vooral ook bij wereldwinkel, kringloopwinkel en Fairtrade te kopen. Kijk wat je koopt: koop bewust, koop biologisch en duurzaam , koop kwaliteit, koop niet meer dan nodig en let ook op de verpakking. Laat dingen vaker repareren. Koop dingen die te herstellen zijn.

Kerkzijn: misschien kunnen we samenwerken met andere kerken om de kosten te drukken. Vergaderingen zoveel mogelijk op zelfde avond plannen of bij iemand thuis bij kleine groepen. Het mannenkoor kan ook in de Bining oefenen. Bloemengroet ook naar mensen buiten de kerk. Als er niemand in de pastorie woont, dan deze verhuren aan b.v. COA. Lampen niet onnodig laten branden.

En verder: wees bij alles wat je doet zuinig. Help elkaar. Denk b.v. ook aan Schuldhulpmaatje. Onderhoud de gebouwen goed en heb ook aandacht voor statushouders. En wees niet alleen bezig met kerk en begroting, maar hou ook de bedoeling voor ogen die God met ons en de wereld heeft.

vdw

De kerkenraad is blij om – ook namens de beroepingscommissie – u/jullie uit te kunnen nodigen voor een gemeenteavond op dinsdag 4 oktober. Op deze avond kunnen we als gemeente kennismaken met de predikant die we aan u/jullie willen voorstellen als mogelijk onze nieuwe predikant.                                                 

Dus tot 4 oktober 19.45 uur in de Bining.

De avond wordt ook uitgezonden via de kerkomroep

Beste gemeenteleden,

Met deze nieuwsbrief willen we jullie uitnodigen een reactie te geven op twee onderwerpen. Beide komen binnenkort op de agenda van de kleine kerkenraad en het leek ons goed om – voor zover dat op deze manier kan – ook jullie mening te horen.

1. Dit jaar hebben we 6 ochtenddiensten in de Van Harenskerk gehad. Normaal waren die in de zomervakantie. Omdat we niet wilden dat de gemeenteleden die thuis de diensten volgen 6 weken niets zouden kunnen zien, is er voor gekozen om op de laatste zondag van maart t/m augustus dienst in de Van Harenskerk te houden (die diensten waren overigens wél via de kerkomroep te beluisteren). Immers, het uitzenden van de diensten via de kerkomroep wordt erg gewaardeerd.

Onze vraag: wat is uw mening over deze verdeling van de kerkdiensten in de Van Harenskerk over het jaar?

2. We hebben dit jaar twaalf gebedsdiensten georganiseerd vanwege de oorlog in Oekraïne. Dat deden we als kerken van het Bildt, de 4 protestantse, de vrije evangelische en de rooms-katholieke. We denken er over na om te proberen in 2024 zes Bildtse zomerdiensten te organiseren, in en door de 6 genoemde kerken. Dat heeft praktische redenen (het is steeds lastiger predikanten te vinden en het geeft wat ruimte en lucht aan kosters, organisten en preekvoorzieners), maar we denken ook dat we op termijn elkaar steeds meer nodig zullen hebben. Immers, elke gemeente krimpt en een “Bildt-gemeente” over een x-aantal jaren is wellicht een dringende noodzaak. Met die zes Bildtse zomerdiensten kunnen we wellicht beginnen alvast wat naar elkaar toe te groeien.

Onze vraag: wat is uw mening over dit idee van zes Bildtse zomerdiensten?

 Uw antwoord kunt u mailen naar info@pgsintannaparochie.nl of in de brievenbus doen van de kerk of die van Jaep van der Wal, K. van Zandbergenstraat 34.

Afgelopen zondag mochten we de startzondag vieren. We deden dat met een dienst “Aan tafel”. Dat is het jaarthema en het leek de commissie eredienst niet meer dan mooi om dat ook daadwerkelijk aan tafel te doen.

Een volle Bining, gemeenteleden die twee keer van plek wisselden, afhankelijk van welke bloem of insect ze hadden. Mooie liederen met fijne begeleiding. En we stonden stil bij Zacheüs. Zacheüs bij wie Jezus “aan tafel”  wilde gaan. Aan tafel was in die dagen belangrijk. Aan tafel betekent dat je elkaar met andere oren hoort en met andere ogen ziet. Aan tafel is ook vandaag belangrijk. Dat zie je– hoe eenvoudig eigenlijk ook – hoezeer het

koffiedrinken in onze gemeente wordt gewaardeerd. Jezus toonde zich ten opzichte van Zacheüs als een broeder én als een hoeder van een broeder die in een “verdomhoekje” terecht was gekomen. Iemand die Hem nodig had.

Dat sluit aan bij waar we het komende zondag over willen hebben. Ben ík mijn broeders hoeder? Een vleugeldienst. Opnieuw een dienst in de Bining. Om half tien staat de koffie klaar en bent u/jij van harte welkom. En met in de dienst ook een bakje, maar ook zelf even bezig met waar het over gaat, even van gedachten wisselen met je tafelgenoten, even elkaar horen met – misschien – andere oren en andere ogen. Dat is wat “aan tafel” met je kan doen. Van harte welkom!

Aan Tafel.

Dat is het thema van de startzondag voor het komende winterseizoen van de kerk. Op zondag 11 september, willen we daar een goed begin mee maken door middel van een dienst aan tafel, hier in de Bining. Er is kindernevendienst, dus de kinderen kunnen mooi mee.

Wat anders is, is het tijdstip. De dienst begint om half 12, maar ……. vanaf 10.45 kunt u in de Bining terecht en staat de koffie klaar. En zult u denken, dat is etenstijd??? Dat klopt en daar houden we rekening mee en hopen u daarmee te verrassen.

Vandaar dat we voor déze zondag, in verband met de voorbereiding, graag willen weten op hoeveel personen we mogen rekenen. Daarom wordt u vriendelijk verzocht om u op te geven als u deze startzondag niet wilt missen.

U kunt dat doen via

* de mail (info@pgsintannaparochie.nl ; graag de naam opgeven van degenen die komen),          * via het opgavebriefje dat hieronder “staat”(NB: volgende week zondag wel inleveren)                  * door een briefje in te vullen dat in de Bining klaar ligt.

Opgave uiterlijk 5 september!

PS. In de evangeliën lezen we meerdere keren dat Jezus aan tafel gaat. Tot zelfs op de laatste avond voor zijn gevangenneming. Iets wat nog steeds z’n weerspiegeling vindt wanneer wij in de kerk aan tafel gaan, als het avondmaal is. Met elkaar aan tafel is anders dan “gewoon” naar de kerk gaan. Je zit anders, er is gelegenheid met elkaar te praten en op een andere wijze contact te hebben. In de dienst die we bij de maaltijd op de startzondag houden, staat Zacheüs centraal. Wil je weten hoe en waarom, kom dan ook op 11 september.

Vleugeldienst op 18 september: Ben ik mijn broeders hoeder?

Ben ik mijn broeders hoeder? Het zijn bekende woorden uit het begin van de Bijbel. Woorden die ook vandaag weerklank hebben, want je zou de vraag in heel veel situaties kunnen stellen. Een verhaal dat je ook de wenkbrauwen kan doen fronsen. Er staat bijvoorbeeld dat God naar het offer van Abel kijkt en niet naar dat van Kaïn. Had Hij dat niet anders kunnen doen en zo de moord die volgt voorkomen?

Zoals jullie van ons gewend zijn, zetten we jullie ook zelf weer even aan het nadenken. En dat mag weer in de Bining en dat betekent dat het nadenken gestimuleerd kan worden met een lekker bakkie. Je zou haast zeggen: als van ouds! Commissie Eredienst.

———————————————————————————————————————–Opgavestrookje Startzondag 11 september 2022

Ja, wij komen ook:

Namen:……………………………………………………………………….……………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

Op zondag 26 juni jongstleden heeft ds. Matthijs Glastra afscheid genomen als predikant van de Protestantse Gemeente in Huissen. Hij gaat nu met emeritaat. In de jaren ’80 was ds. Matthijs een aantal jaren predikant van onze gemeente.

Hij is in die tijd ook een vriend van ons geworden, heeft onze oudste twee kinderen gedoopt en onze dochtertjes speelden altijd samen. Onze kerkelijke gemeente kreeg een uitnodiging om het afscheid bij te wonen.

Wij zijn als vertegenwoordigers van de P.G. Sint Anna en als vrienden naar Huissen getogen om het afscheid bij te wonen. We zijn in Huissen heel gastvrij ontvangen en we hebben een prachtige dienst meegemaakt. Matthijs z’n stem klonk als vanouds en zijn stijl was heel herkenbaar. De koffie en lunch na afloop smaakten voortreffelijk!

Jasper en Aafke Keizer

De collecte is voor het project van de jeugd. Dat klinkt zondags bij de afkondigingen. Maar wat is dat doel ook alweer?

SPAARDOEL KINDERNEVENDIENST EN JEUGDDIENSTEN: BECAUSE WE CARRY

WEES ZELF DE VERANDERING DIE JE WILT ZIEN IN DE WERELD 

Because We Carry gelooft dat je zelf de verandering moet zijn die je graag ziet in de wereld. Daarom gaan er via Because We Carry wekelijks teams van vrijwilligers naar Lesbos om daar mensen op de vlucht te helpen.

Naast het uitdelen van het broodnodige als eten, tenten en droge kleren, proberen de teams van Because We Carry ook een glimlach, respect en wat hoop te brengen. We houden van daadkrachtige naastenliefde en ons motto is dan ook #‎nietlullenmaarpoetsen.

Om onze hulp zo relevant en efficiënt mogelijk te laten zijn,  bepalen we ter plekke waar het meeste behoefte aan is. Voor ons handen-uit-de-mouwen-werk hebben we goedkeuring van de UNHCR en we werken dagelijks intesief  samen met andere hulporganisaties, zoals o.a. Movement On The Ground en The Giving Food Truck.

De teams van vrijwilligers zorgen voor hun eigen sponsoring; elke gedoneerde euro komt zo rechtstreeks bij zijn doel terecht.

Anne Grietje Heslinga is samen met een groepje vrienden op 30 oktober 2021 via deze stichting een week naar Lesbos gegaan om daar de handen uit de mouwen te steken.                

Tijd van gebed voor Oekraïne

Komende woensdag eindigt in Sint Jacobiparochie in ’t Beerhús de 2^e ronde gebedsdiensten voor Oekraïne. Twaalf keer hebben we stilgestaan bij de oorlog en gebeden om vrede. Helaas, de oorlog gaat nog steeds door. O, wat hebben we gehoopt dat de oorlog voorbij zou zijn voor dat deze laatste “Tijd voor gebed voor Oekraïne zou komen  De gebedsdiensten in deze vorm stoppen, maar het bidden gaat door. In zondagse kerkdiensten of thuis of – en evengoed – met schietgebedjes. Voor Oekraïne en voor heel veel andere zaken. Kerken bidden zondags voor de nood in de wereld en er is veel om voor te bidden.

Je zou kunnen vragen of het heeft geholpen, dat bidden. Maar je zou misschien dan kunnen stellen: wie weet wat er was gebeurd zonder dat bidden! Misschien was de situatie dan nog veel erger geweest. En je moet je ook afvragen waarvoor je eigenlijk bidt. Bid je dat er maar veel Russen mogen sneuvelen of voor vrede? Bid je dat Poetin een ziekte mag krijgen of dat de leiders wijs zijn en de goede besluiten nemen? Wie zijn wij om te zeggen wat de juiste oplossing is? Het is zo groot en onoverzichtelijk dat we vaak alleen maar kunnen proberen de gevolgen te verzachten (door b.v. vluchtelingen op te vangen) én te bidden. In het besef dat het gebed geen toverstokje is. Dat bidden niet het indienen van een verlanglijstje is. Maar er op vertrouwen dat er Iemand is die groter is dan wij, creatiever dan wij. Iemand die op zijn tijd en op zijn manier zal reageren.

Dat vraagt om mensen die blijven bidden. Volhardend, noemt de Bijbel dat. En het woorden-boek omschrijft volhardend als: moeilijkheden taai trotserend. Bij die moeilijkheden mag je best denken aan die donkere schaduw die vandaag over de Oekraïne ligt (en over zoveel plaatsen op aarde). Aan de moedeloosheid en machteloosheid die wij bij zulke dingen voelen. Aan de vrede die jij zo graag wilt en die zo ver weg lijkt. Aan God van wie je zo graag de actie ziet die jij graag zou willen zien. Maar bidden blijft: zelf proberen te doen van God vraagt en – omdat het groter is dan jij – het ook overlaten aan Hem. Wetend dat Hij barmhartig is, groot, trouw. Wetend dat Hij zijn naam waar zal maken: Ik zal er zijn.

Vorige week was de “Tijd van gebed voor Oekraïne” in Vrouwenparochie. We staken de kaars van verbinding aan en kleine lichtjes waarmee we zelf benadrukten dat duister en wanhoop het niet zullen winnen. En we stonden o.a. stil bij het lied “Mijn toevlucht” van Sela:

De Heer is je schild en bevrijder,
De redder die niet van je wijkt.
Onder zijn vleugels ben je veilig.
Zijn wieken beschermen.
Zijn trouw is een veilig schild.

In Gods nabijheid is geen angst meer
Voor de plaag van de dag.
Jou zal niets overkomen;
Open je ogen
En zie dat het kwaad vergaat.

Wie in de schuilplaats van de Allerhoogste woont
En overnacht in zijn schaduw,
Zegt tegen de Heer:
Mijn toevlucht, mijn vesting, mijn God! Ik vertrouw op U.
Mijn toevlucht, mijn vesting, mijn God! IK vertrouw op U.

Als je mag wonen bij de Hoogste
Ben je veilig voor het kwaad.
Engelen zullen je dragen.
Je zult je niet stoten,
Maar vertrapt de tegenstand.

Ik bevrijd wie mij liefheeft
En bescherm wie mij kent.
Roep je mij aan, ik geef antwoord.
In de nood ben ik bij je
En bevrijd je van angst.
Ik zal roem en overvloed geven.
Ik zal je redding zijn.
Ik zal je redding zijn.

De volgende keer – de een na laatste – is Tijd van gebed voor Oekraïne in De Skúl bij de Rooms-katholieke vicarij in Sint Anne. Aanvang 19.30 uur.

De laatste keer is op 15 juni in ’t Beerdhús in Sint Jacobiparochie.

Komende woensdag – 1 juni – is de “Tijd van gebed voor Oekraïne” in Vrouwenparochie bij de Bordenakerk om 19.30 uur.

De diensten daarna zijn:

8 juni    St.Anne                            De Skúl  

15 juni  St.Jacob                           ’t Beerdhús

Vorige week was de gebedsdienst in de “Kerk tussen de dijken” op Nij Altoenae. Daar klonk onder andere het bekende gedicht van ds. Niemöller:

Toen de nazi’s de communisten arresteerden, heb ik gezwegen; ik was immers geen communist.

Toen ze de sociaaldemocraten gevangenzetten, heb ik gezwegen; ik was immers geen sociaaldemocraat.

Toen ze de vakbondsleden kwamen halen, heb ik niet geprotesteerd; ik was immers geen vakbondslid.

Toen ze de Joden opsloten, heb ik niet geprotesteerd; ik was immers geen Jood.

Toen ze mij kwamen halen was er niemand meer, die nog protesteren kon.

Het is nodig om in beweging te komen wanneer onrecht dreigt. Om wat te doen – helpen, geld geven, bidden – omdat, als je niets doet, dat niet alleen gevolgen heeft voor mensen ver weg maar uiteindelijk ook voor jezelf.

Komende woensdag – 25 mei – is de “Tijd van gebed voor Oekraïne” in Oudebildtzijl bij de Vrije Evangelische Gemeente om 19.30 uur.

De andere diensten zijn:

1 juni    Vrouwenparochie          Bordenakerk

8 juni    St.Anne                            De Skúl  

15 juni  St.Jacob                           ’t Beerdhús

Vorige week woensdag was de eerste van zes Tijden van gebed voor Oekraïne. We stonden stil bij wat we doen: bidden. En we vroegen ons af hoe dat met dat bidden zit: het lijkt alsof het niets helpt, het lijkt dat God niets doet. Maar het blijft bidden en dat is een ander woord voor vragen. Vragen of God de dingen wil veranderen en meer dan dat kunnen we niet. Bidden is eigenlijk het uit handen geven in de handen van degene die oneindig beter dan wij weet wat goed is.  In dat vertrouwen konden we ook zingen “Laat Hem besturen, waken, ’t is wijsheid wat Hij doet”.  Komende woensdag – 18 mei – is de volgende “Tijd van gebed voor Oekraïne” in de Kerk tussen de Dijken in Nij Altoenae, om 19.30 uur.

De andere diensten zijn:

25 mei  Oudebildtzijl                   Vrije Evangelische gemeente

1 juni    Vrouwenparochie          Bordenakerk

8 juni    St.Anne                            De Skúl  

15 juni  St.Jacob                           ’t Beerdhús